Imponujący jest zakres zainteresowań tatrzańskich Ivana Bohuša, obejmujących dzieje górnictwa i hutnictwa, historię osadnictwa podtatrzańskiego, historię poznawania Tatr, dzieje turystyki i przewodnictwa górskiego, problematykę własnościową, zagadnienia muzeologiczne, a także zagadnienia onomastyczne. Jego dorobek we wszystkich tych dziedzinach wiedzy jest zaiste godny podziwu. Wystarczy wspomnieć, że obejmuje grubo ponad półtora tysiąca tytułów, wśród nich zaś wiele książek.

Bohuš jest znakomitym popularyzatorem wiedzy o Tatrach. Jego książki: Potulky po Tatrach (1962), Krásy Tatier (1969), Na každom kroku kameň. O tatranských horských vodcoch (1966, 2006), Tatranský kalejdoskop (1977), Osudy tatranských osád ((1982), Tatry očami Buchholtzovcov (1988), Szontaghovci a Vysoké Tatry (1994), od A do Z o názvovh Vysokých Tatier (1996), Osudy Štrbského Plesa v zrkadle dejín 1872–2002 (2002), Rozprávanie o názvoch a o proch výtupoch na tatranské vrcholy (2003), Od ohnísk a kolíb po tatranské osady (2004), Tatranské doliny v zrkadlení času (2005), a także setki artykułów popularnych publikowanych w rozmaitych czasopismach, należą już do klasyki słowackiej, tatrzańskiej literatury popularnonaukowej. Trzeba przy tym powiedzieć, iż prezentowana w tych opracowaniach wiedza nie jest wtórna, ich autor bowiem sam jest akrybicznym badaczem i uznanym autorytetem […].

Można wręcz powiedzieć, że twórczość naukowa Ivana Bohuša legła u podstaw słowackiej humanistyki tatrzańskiej. […]

Godzi się wreszcie podkreślić, że w swych pracach zawsze starał się uwzględniać polski dorobek teatroznawczy, popularyzując w ten sposób na Słowacji polską kulturę.